De SPRILA-subsidie 2026 is voor bedrijven die op eigen of gehuurd terrein laadinfrastructuur willen aanleggen voor elektrische voertuigen. De regeling kan een groot verschil maken in de businesscase van een laadplein, maar alleen als je de voorwaarden, subsidiebedragen en het juiste aanvraagmoment goed begrijpt.
In deze blog lees je helder en praktisch hoe de SPRILA-regeling in 2026 werkt, voor wie de subsidie bedoeld is, hoeveel subsidie je kunt krijgen en waar bedrijven in de praktijk het vaak fout doen. Zo kun je beter bepalen of dit hét moment is om te investeren in private laadinfrastructuur op jouw bedrijfslocatie.
De SPRILA-regeling staat voor Subsidieregeling Private Laadinfrastructuur bij bedrijven. De regeling is bedoeld voor ondernemers en OV-concessiehouders die laadinfrastructuur willen aanleggen op eigen terrein of op terrein dat zij huren. Het gaat dus nadrukkelijk om private laadinfrastructuur en niet om laadpunten die volledig publiek toegankelijk zijn. De RVO beschrijft private laadinfrastructuur als infrastructuur die op bepaalde momenten alleen gebruikt kan worden door een specifieke groep gebruikers. De laadstations mogen daarom niet voor iedereen onbeperkt openbaar toegankelijk zijn.
Voor 2026 is de regeling open van 20 januari 2026 om 09:00 uur tot en met 18 december 2026 om 12:00 uur. De RVO heeft bovendien aangegeven dat het budget voor AC- en DC-laadinfrastructuur in 2026 is samengevoegd tot € 60 miljoen. Daarnaast is er een apart budget van € 18,5 miljoen voor batterijen voor overige aanvragers en € 9 miljoen voor laadinfrastructuur en batterijen voor OV-concessiehouders of touringcarbedrijven. Ook belangrijk: het eerdere subsidieplafond van € 350.000 per aanvrager is in 2026 verwijderd.
De SPRILA-regeling is interessant voor veel meer bedrijven dan alleen transporteurs of grote wagenparken. De regeling sluit juist ook aan bij werkgevers met elektrische leaseauto’s, bedrijven met bezoekersparkeerplaatsen, vastgoedpartijen met zakelijke huurders en organisaties die hun terrein willen voorbereiden op verdere elektrificatie. De RVO noemt onder meer ondernemers met werknemers die elektrisch rijden, ondernemers met klanten met elektrische voertuigen en vastgoedeigenaren met huurders die laadinfrastructuur nodig hebben.
In de praktijk is deze subsidie vooral relevant voor bedrijven die verder willen kijken dan één losse laadpaal. Zodra je nadenkt over meerdere laadpunten, een toekomstbestendige netaansluiting, slim laden of een combinatie met batterijopslag, wordt de investering groter en wordt de SPRILA-subsidie 2026 financieel veel interessanter. Daarbij helpt de regeling niet alleen bij personenauto’s, maar ook bij zwaardere toepassingen zolang de infrastructuur op private locatie wordt gerealiseerd en aan de voorwaarden voldoet.
Voor ondernemers die willen verduurzamen zonder meteen verkeerde keuzes te maken, is het slim om eerst de laadbehoefte, de netcapaciteit en de groeiverwachting van het wagenpark in kaart te brengen. De RVO noemt die voorbereiding ook expliciet als stap in het aanvraagproces. Precies daar kan een partij als Ekiz Energie waarde toevoegen, bijvoorbeeld met een vrijblijvend adviesgesprek over laadoplossingen, netbelasting en schaalbare opbouw van een laadplein.
Om gebruik te maken van de SPRILA-regeling moet je onderneming aan een aantal duidelijke basisvoorwaarden voldoen. Je bent ondernemer of concessiehouder van openbaar vervoer, hebt een KVK-inschrijving, bent gevestigd in Nederland en plaatst de laadinfrastructuur in Nederland op eigen terrein of op terrein dat je huurt. Verder moet de locatie ten minste beschikken over één AC-laadstation van minimaal 11 kW of één DC-laadstation vanaf 20 kW. Ook moet de laadlocatie privaat toegankelijk zijn. Dat betekent dat de laadlocatie op bepaalde tijdstippen alleen beschikbaar is voor jou, je werknemers of je bezoekers.
Een voorwaarde die vaak over het hoofd wordt gezien, is dat de laadstations na subsidievaststelling minimaal 24 maanden niet als publiek toegankelijk in het register publieke laadinfrastructuur mogen staan. Ze mogen hooguit als beperkt toegankelijk geregistreerd zijn. Bedrijven die subsidie willen combineren met een semi-open laadconcept moeten dit dus vooraf goed laten toetsen.
Daarnaast geldt een minimale subsidiegrens van € 2.500 per locatie. Dat betekent dat een heel klein project soms buiten de regeling valt, terwijl een net iets grotere opzet wél subsidiabel kan zijn. Daarom is het verstandig om niet alleen naar de aanschaf van vandaag te kijken, maar ook naar de laadbehoefte van morgen. De RVO-rekentool is juist bedoeld om te bepalen of je voldoende laadstations aanlegt om deze ondergrens te halen.
De hoogte van de subsidie hangt in 2026 af van het type laadstation, het vermogen en de grootte van de onderneming. Voor MKB-bedrijven liggen de subsidiebedragen hoger dan voor grote bedrijven. Voor een AC-laadstation vanaf 11 kW met 1 laadpunt bedraagt de subsidie bijvoorbeeld € 800 voor MKB en € 400 voor grote bedrijven. Bij zwaardere installaties lopen de bedragen snel op. Voor een DC-laadstation vanaf 220 kW is dat € 31.000 voor MKB en € 15.500 voor grote bedrijven, en voor een DC-laadstation vanaf 550 kW zelfs € 88.000 voor MKB en € 44.000 voor grote bedrijven.
Ook batterijsystemen kunnen onderdeel zijn van de aanvraag. Batterijen worden voor de meeste aanvragers gesubsidieerd tot maximaal 1.000 kWh. Het subsidiebedrag voor een batterijsysteem is in 2026 € 85 per kWh voor MKB en € 60 per kWh voor grote bedrijven. De RVO noemt daarnaast expliciet dat een batterij onderdeel kan zijn van laadinfrastructuur en dat dit ook binnen bredere oplossingen rond netcongestie relevant kan zijn.
Voor bedrijven is dit een belangrijk punt: de subsidie wordt niet simpelweg berekend als een percentage van de totaalfactuur, maar werkt met vaste categorieën en bedragen. Daardoor is het slim om bij de technische opzet al te kijken hoe het laadstation wordt gecategoriseerd. Bij DC-laadstations is de subsidiehoogte in 2026 gebaseerd op het totale vermogen van het laadstation, terwijl bij AC-laadstations gekeken wordt naar het vermogen aan het laadpunt.
Dit is één van de belangrijkste onderdelen van de hele regeling. Het juiste aanvraagmoment hangt af van de vraag of je minder of meer dan € 25.000 subsidie aanvraagt. Vraag je minder dan € 25.000 aan, dan moet de laadinfrastructuur eerst zijn aangelegd en dien je daarna de subsidieaanvraag in. Dat moet in hetzelfde kalenderjaar of binnen 13 weken na afronding van de werkzaamheden. Vraag je meer dan € 25.000 aan, dan moet je de subsidie juist aanvragen voordat je opdracht geeft voor de aanleg. Een getekende offerte ziet de RVO als een gegeven opdracht.
Voor grotere projecten is dat juridisch belangrijk, omdat de RVO verwijst naar het vereiste van stimulerend effect onder de Europese staatssteunregels. Kosten die je maakt vóór de aanvraag, komen dan niet voor subsidie in aanmerking. Daarom moet je bij grotere aanvragen werken met een niet-ondertekende offerte. Dat is een detail waar in de praktijk veel misverstanden over ontstaan.
Bij aanvragen vanaf € 25.000 ontvang je na verlening 50% van het subsidiebedrag als voorschot. Daarna moet je binnen 24 maanden na ontvangst van het voorschot de vaststelling indienen. Als er sprake is van overmacht, kun je één keer uitstel aanvragen voor maximaal 12 maanden.
Voor een correcte aanvraag heb je meer nodig dan alleen een offerte. Bij kleinere aanvragen onder € 25.000 vraagt de RVO onder meer om factuurgegevens, specificaties van de laadstations, een eventuele MKB-verklaring, een de-minimisverklaring en informatie over andere subsidies die je voor dezelfde laadinfrastructuur hebt ontvangen of aangevraagd. Ook moet je kunnen aantonen dat de laadinfrastructuur altijd met internet is verbonden en communiceert via Open Charge Point Protocol versie 1.6 of hoger.
Bij grotere aanvragen vanaf € 25.000 komen daar extra eisen bij. Denk aan een niet-ondertekende offerte, een contract met de netbeheerder waaruit de huidige netcapaciteit blijkt en, als de benodigde netcapaciteit voor de laadinfrastructuur meer dan 50% van het gecontracteerde transportvermogen is, een capaciteitsberekening. Daarmee moet je aantonen dat de benodigde netcapaciteit binnen 24 maanden gerealiseerd kan worden en dat de laadinfrastructuur dan ook werkt.
Juist hier zie je waarom een technisch goed onderbouwd plan zo belangrijk is. Een laadplein is niet alleen een verzameling laadpunten, maar ook een netvraagstuk. Denk aan vermogensverdeling, slim laden, piekbelasting en toekomstige uitbreiding. Daarom loont het om de aanvraag te koppelen aan een breder plan voor laadpaal installatie, energieadvies en mogelijk ook zakelijke batterijopslag als netcongestie meespeelt.
👉🏼 Kijk hier welke laadpalen voldoen aan de OCPP 1.6 eis
Voor bedrijven die te maken hebben met beperkt aansluitvermogen of netcongestie kan een batterij een interessant onderdeel van het project zijn. Binnen de SPRILA-regeling kan een stationaire batterij subsidiabel zijn, maar alleen onder aanvullende voorwaarden. Zo moet de subsidie voor een batterij in combinatie met nieuw aan te leggen laadinfrastructuur minimaal € 25.000 zijn. De C-waarde van de hardware is maximaal 0,5, behalve als de batterij geïntegreerd is in het laadstation of wordt aangevraagd door OV-concessiehouders. Ook moet de batterij na installatie geregistreerd worden via Energieleveren.nl of bij de netbeheerder.
Verder moet de batterij minimaal 24 maanden in eigendom blijven nadat de subsidie is vastgesteld. Een extra inhoudelijke eis is dat minimaal 70% van de ontladen kWh uit de stationaire batterij aantoonbaar aan laadstations moet zijn geleverd. De RVO kan bovendien binnen 24 maanden na subsidievaststelling vragen om gebruiksgegevens over een exploitatieperiode van drie maanden op rij.
Voor bedrijven is dit vooral relevant wanneer een reguliere netaansluiting onvoldoende ruimte biedt voor gelijktijdig laden. In dat soort situaties kan een batterij helpen om vermogen slimmer te benutten. Tegelijk moet je goed beseffen dat SPRILA de batterij niet als losstaand verduurzamingsmiddel subsidieert, maar als onderdeel van de private laadinfrastructuur.
De 2026-versie van de SPRILA-regeling kent een paar wijzigingen die voor bedrijven echt relevant zijn. Het meest opvallend is dat SPRILA-advies definitief is gesloten sinds 19 december 2025. In 2026 kun je dus alleen nog SPRILA-aanschaf aanvragen. Daarnaast zijn de budgetten voor AC en DC samengevoegd, is het plafond van € 350.000 per aanvrager vervallen en zijn er nieuwe categorieën toegevoegd, zoals AC-duopalen vanaf tweemaal 43 kW, DC vanaf 100 kW en DC vanaf 550 kW. Ook is de categorie DC vanaf 225 kW gewijzigd naar DC vanaf 220 kW.
Voor batterijen is de C-waardegrens verhoogd van 0,25 naar 0,5, terwijl het subsidiebedrag per kWh voor batterijen in 2026 is verlaagd naar € 60 voor grote bedrijven en € 85 voor MKB. Veel online uitleg over de SPRILA-regeling loopt achter op de meest recente RVO-pagina’s.
De eerste veelgemaakte fout is te laat ontdekken dat het aanvraagmoment afhangt van het subsidiebedrag. Bedrijven tekenen soms al een offerte, terwijl zij eigenlijk boven de grens van € 25.000 uitkomen en dus vooraf hadden moeten aanvragen. Daarmee kan de subsidie in gevaar komen.
Een tweede fout is te weinig aandacht voor de netaansluiting. De subsidie draait niet alleen om de laadpaal zelf, maar ook om de vraag of je locatie technisch geschikt is voor de gekozen configuratie. Als de gevraagde netcapaciteit meer dan 50% van het gecontracteerde transportvermogen bedraagt, moet je dat onderbouwen met een capaciteitsberekening.
Een derde fout is dat bedrijven publieke en private toegankelijkheid door elkaar halen. Binnen de SPRILA-regeling moet de laadlocatie privaat zijn en mogen de laadstations minimaal 24 maanden niet als publiek toegankelijk geregistreerd staan. Ook de combinatie met andere subsidies moet zorgvuldig worden bekeken, omdat je ontvangen of aangevraagde andere subsidies moet opgeven.
Tot slot zien we vaak dat bedrijven te klein beginnen. Dat klinkt veilig, maar kan ertoe leiden dat je onder de minimale subsidiegrens van € 2.500 blijft of dat je installatie binnen korte tijd alweer moet worden uitgebreid. Een toekomstgerichte aanpak is meestal financieel en technisch slimmer. Ekiz Energie kan daarbij helpen met een vrijblijvende offerte over een laadplein dat past bij jouw groeiambities.
Keypoints veelgemaakte fouten SPRILA-subsidie
👉🏼 Wil jij zeker weten dat jouw laadpalen toegankelijk zijn voor een beperkt publiek? Bekijk dan onze laadpalen met RFID-toegang.
Voor veel bedrijven is het eerlijke antwoord: ja, maar alleen als je het goed voorbereidt. De regeling is vooral interessant wanneer je meerdere laadpunten wilt plaatsen, wilt opschalen in elektrisch rijden of slim wilt omgaan met een beperkte netaansluiting. Dankzij de hogere subsidiebedragen voor MKB en de uitbreiding van de categorieën in 2026 kan de businesscase aantrekkelijker zijn dan veel ondernemers denken.
Tegelijk is de regeling niet iets om “er even bij te doen”. Je hebt te maken met subsidiegrenzen, technische eisen, netcapaciteit, documentatie en een aanvraagmoment dat juridisch verschil maakt. Juist daarom is het verstandig om vooraf te laten toetsen welk laadconcept past bij jouw locatie, voertuigen en groeiplan. Wil je weten of jouw project kansrijk is binnen de SPRILA-subsidie 2026? Dan is het aanvragen van een vrijblijvende offerte bij Ekiz Energie een logische volgende stap. Zo krijg je snel inzicht in de haalbaarheid, subsidiemogelijkheden en de beste opbouw van jouw private laadinfrastructuur.
👉🏼 Offerte nodig? Neem direct contact op en vraag vrijblijvend een offerte aan bij Ekiz Energie!
Een goede laadkabel lijkt misschien een eenvoudig onderdeel van je laadoplossing, maar in dagelijks gebruik maken lengte, laadvermogen, flexibiliteit en duurzaamheid een groot verschil. Zeker
Wil je een laadpaal op een vrijstaande paal monteren? Dan biedt Onepole verschillende praktische oplossingen voor een nette en stevige installatie. Met een montagepaal, merk-specifieke
De Easee Charge Max en NexBlue Edge Max zijn twee slimme laadpalen voor wie nauwkeurig, veilig en toekomstgericht wil laden. Beide laadpalen hebben een ingebouwde
